Nieuwsbrief nummer 41

Juni 2008

 

 

90-Jarig bestaan

Helaas blijkt er onder de leden weinig animo voor het vieren van het 90-jarig bestaan van de VFT te bestaan. Slechts 10% van de (post)actieve leden heeft na herhaalde oproep aangegeven hieraan, als de datum en het programma hen aanstaat, te willen deelnemen.

 

Stoffig imago

Tijdens de onlangs gehouden Sectorraad, een vergadering van afgevaardigden van CMHF-verenigingen met het bestuur van de sector Rijk, werd de alarmbel geluid met betrekking tot het stoffige imago dat besturen van deze verenigingen, waaronder de VFT, uitstralen. Dat komt ook weer tot uiting in de samenstelling van het bestuur van de sector. Niet aanbevelingswaardig als men bedenkt dat in deze Sectorraad het pakket van wensen voor de CAO-onderhandelingen wordt bepaald. Ook de huidige leden van de CMHF vertegenwoordigd in het DGO (Departementaal Georganiseerd Overleg van de vakbonden met de Secretaris Generaal) stralen dit stoffige imago uit. Geconstateerd werd dat dit imago de aanwas van jonge leden niet bepaald bevordert. Daarom doet uw bestuur een dringend beroep op jongere leden toe te treden tot het bestuur om eventueel na een inwerkperiode door te stromen naar het sectorbestuur of het overleg met de SG van het ministerie van Verkeer en Waterstaat. U wacht een schone taak.

 

ABP

Het bestuur van de VFT is niet helemaal gerust op de verandering van de organisatiestructuur van het ABP. Ondanks de sussende woorden geschreven in zowel uitgaven van het ABP als het blad Perspectief van de CMHF is het bestuur er niet van overtuigd dat het uitvoeringsbedrijf APG op termijn niet voor veel geld aan een bankverzekeraar kan worden verkocht. (Wat gebeurt er dan met de opbrengst en wat met de toekomstige premies en pensioenen? Een bankverzekeraar moet tenslotte zijn koopsom eruit halen en ook nog winst maken.) Het ABP is er nog steeds niet in geslaagd ons met sluitende garanties van het tegendeel te overtuigen. Daarom zal de VFT het centraal bestuur van de CMHF uitnodigen tijdens de komende Ledenraad ons door bevoegde bestuurders van het ABP van het tegendeel te laten overtuigen. Uiteraard is het ons wel bekend dat de wetgever verantwoordelijk is voor de veranderde organisatiestructuur, maar dat moet dan wel gebeuren op een manier die onze pensioenen niet in gevaar kan brengen. De website van het ABP geeft voorlopig onvoldoende inzicht over de totale organisatiestructuur (Organogram ABP→APG en de beslissende bevoegdheden)

 

Morrelen aan pensioenen en werknemersrechten onverstandig en onnodig

Waarnemend voorzitter Eddy Haket van de MHP, waarbij de VFT via de CMHF is aangesloten, stelt in een eerste reactie dat in het rapport van de Commissie Bakker aanbevelingen worden gedaan om opnieuw het mes te zetten in sociale zekerheden en rechten van werknemers, waardoor ook de middengroepen en het hoger personeel hard zullen worden getroffen.

Hij meent dat als het kabinet deze aanbevelingen integraal overneemt de onrust in polderland weer terug is. Het morrelen aan de WW en de pensioenen, waaronder de AOW,  ziet hij als grote pijnpunten.

In het op 16 juni jl. uitgebrachte rapport van de Commissie Bakker worden echter ook een aantal positieve voorzetten tot arbeidsparticipatie aangetroffen.

Positief voor de arbeidsparticipatie is bijvoorbeeld het voorstel een grotere rol aan decentrale partijen te geven om ontslagen werknemers snel te begeleiden naar nieuw werk.

Wat dan vervolgens verder wordt voorgesteld, zoals een beperking van de opzegtermijn, afschaffing van de verplichte toetsing voor de werkgever of een ontslag gegrond is, een beperking van de totale duur van de WW en een impliciete beperking van ontslagvergoedingen, acht hij onverstandig en niet nodig.

Hij vindt het betreurenswaardig dat de commissie als zoveelste in de rij in de val loopt het Nederlandse pensioenstelsel geweld aan te doen door de jaarlijkse pensioenopbouw te verlagen, de AOW volledig te fiscaliseren en de zogenaamde doorsneepremie ter discussie te stellen.

Dit kan volgens hem zelfs de doodsteek voor het in het buitenland alom geprezen Nederlandse pensioenstelsel zijn. Volledige fiscalisering van de AOW-premie betekent voor de middengroepen en hogere inkomens het wegvallen van een basispensioen. Het opgeven van de doorsneepremie ondergraaft de solidariteit.

Het is nu afwachten wat het kabinet gaat doen met dit rapport. Als het verstandig is, neemt het kabinet vooral een aantal positieve aanbevelingen uit het rapport van de commissie over, maar laat het aanbevelingen om werknemersrechten te beperken achterwege. Juist als op de toekomstige arbeidsmarkt mensen sneller nieuw werk kunnen vinden, hoort men voor de groep van mensen die niet kunnen meekomen, de inkomensbescherming niet overboord te gooien.